| home | ask me | read first | photos |
The title of the book is very catchy kaya ko siya binili and isa pa nakasale kasi. Isa siya sa apat na libro na nabili ko nung gumala ako mag-isa to unwind myself from things that confuse me.
Eto yung madalas ko gawin pag madaming bagay ang gumugulo sa isipan ko ang umalis mag-isa, habang may nakasalpak na earphones sa aking mga tenga. Emo ako madalas lalo na pag nasa Manila ako since ako nalang mag-isa ang nandoon.
Iba yung feeling ko pag nagbabasa ako ng libro bukod sa natututo ako ng ibang words na English na minsan pag hindi ko alam e tinitignan ko pa sa dictionary, na naa-apply ko din sa mga paperworks sa school. Bukod sa pagkatuto e yung feeling na habang binabasa mo yung libro, feeling mo nandun ka sa scene nung storya parang isa ka sa mga audience dun sa flow ng storya. Minsan nga pag malungkot yung story pati ako nalulungkot hanggang sa makatulog na ako. Hahaha.
So ayan yung babasahin ko ngayon. Kasi wala ko magawa and this feeling of wanting to escape from everything eh napupunan ng mga librong binabasa ko.
Ganun talaga siguro pag nasanay kanang nasasaktan mas gugustuhin mo nalang mapag-isa.
Masyado ka kasing duwag kaya walang nangyayari sa buhay mo. Bakit hindi mo subukan mag-take ng risk once in a while to try something new? Hindi pwedeng forever ka naka-confine sa comfort zone mo just because you have your shallow reason - comfortable ka.
This applies to everything - what you do, what you feel, what you think.
Get out of the box. Be brave.
But I can’t.
Yeah, parang bangko ang datingan ko dito sa amin. Wala kasing pera ang Lolo ko at iba pang tao dito sa amin dahil sa bayaran ng tuition fees at bumili ng gamit para sa pasukan ng mga bata. Since wala kaming pera, padalawang araw ngayon na nangungutang ang Lolo at Tito ko sakin pati nga si Daddy nawalan kasi ng barya pamasahe. Lol. Buti nalang may ipon ako hindi naman ako madamot dahil para din sa amin kaya sila nangungutang sa akin or for good kaya sila nangungutang. Pero syempre may interes yon. Hahaha. Nganga nalang ako ngayon at nag-aantay magpasukan para magkapera ulit dahil wala na yung ipon ko.
Buti nalang wala pa kong paggagamitan ng ipon ko aside dun sa necklace na gusto kong bilhin kaso naisip ko na luho lang yon pero gusto ko talaga yon. Huhu. Hayaan mo na nga, napautang ko na e. Hahaha.
Kasi may sarili akong pera.Chos. Pag kaibigan kita syempre gustong gusto ko yan HAHAHAHA! pero pag dating sa relationships, ayoko.Ayoko talaga.
Mag aaway lang tayo nyan. Ayoko ng lino-loadan ako. Ayoko ng sya lagi ang nagbabayad ng pamasahe namin o bill namin tuwing kakain kami sa labas. Basta ayoko lang. Ayoko kasi ng sumbatan. Tsaka alam ko namang parehas palang kaming estudyante. Parehas galing sa bulsa ng mga magulang namin ang pera namin kaya ayoko namang lahat mapunta yung pera nya saakin. Okay na yung paminsan minsan lang.
Yeah, same here.
That moment when you realize you’re too late for everything…
I’m able to leave this blog real soon. Thank you for everything dear followers. :) I already made a new one a week ago. I have to leave because I’m more preferred of having a few than a lot. I would love to have followers that I am no connected with facebook. Yeah, they seem to notice that this blog was mine (that’s why I made a new one) and followed it. In short, the word “privacy” is what I needed. I was here on Tumblr not to inspire (as most people say here) nor impress anyone but to voice out my thoughts and to foretell things that I can’t usually tell to anyone that I am close with. Maybe, because I’m ashame or no one of them would really understand.
Uhh yes, I will be able to follow blogs that I really like from here. :)
Hello blog, eto na naman tayo. Bakit umuulan. *sabayan ng malungkot na music* bakit malungkot ako? Bakit ganito. Ginusto ko naman to eh. Pero bakit hindi ako masaya.
Namimiss ko na siya, namimiss ko na yung gabi na naririnig ko siyang humihinga habang tulog, yung gabi na sabay kami natutulog, yung gabi na nakikipagkulitan siya sakin, yung mga gabi na habang nagrereview ako nandyan lang siya nakikinig at naghihintay sakin hanggang sa matapos ako. Yung tao na yun, alagaan mo siya. Wala kasi akong gusto kundi sumaya siya at wag na magkasakit.
Namimiss ko na siya, pakisabi nalang sakanya..



